اسم جدول صرف اسم در زبان انگلیسی (توضیح: اسم در زبان انگلیسی کهن، جنسیت داشت. یعنی مؤنث، مذکر یا خنثی بود. اسم مذکر، می توانست با قاعده یا بی قاعده باشد) فعل کار یا عملی که صورت می گیرد. قید شرایط و نحوه عمل صورت گرفته. صفت کلمه ای که دربارهٔ اسم توضیحی می دهد و آن را توصیف می کند. ومعمولا قبل از اسم می آید حرف حرف بزرکتر از فونیم یا صداست و دارای سمبول های خاص می باشد و در زبان انگلسی ۲۶ حرف موجود است. وبدون شک بی شمار واژه دارد واژگان واژگان انگلیسی به طور قابل توجهی در طول قرن ها دگرگون شده است تعداد واژه ها بی شک تعداد واژگان انگلیسی بسیار گسترده است و هیچ منبع رسمی مانند آنچه برای فرانسوی وجود دارد که تمام کلمات انگلیسی را پذیرفته و شمرده و ثبت کند وجود ندارد.

واکه هادر انگلیسی از منطقه ای به منطقه ای دیگر متفاوت است؛ ولی معمولاً طول و کشیدگی آواها در معنی واژه تفاوتی ایجاد نمی کند بویژه در انگلیسی آمریکای شمالی .

کشورهایی که انگلیسی زبان اصلی آن ها است عبارتند از:آنگویلا، آنتیگوا و باربودا، استرالیا، باهاما، باربادوس، بلیز، برمودا، قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند، جزایر ویرجین بریتانیا، بخش انگلیسی زبان کانادا، جزایر کیمن، دومینیکا، جزایر فالکلند، جبل طارق، گرنادا، گوآم، جزایر چنل، گویان، بخش های انگلیسی ایرلند، جزیرهٔ من، جامائیکا، جرزی، مونتسرات، نائورو، بخش انگلیسی زبان زلاند نو، جزایر پیت کرن، سنت هلن، سنت کیتس و نویس، سنت وینسنت و گرنادین ها، سنگاپور، جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی، ترینیداد و توباگو، جزایر تورکس و کایکوس، بریتانیاو ایالات متحده آمریکا. در برخی کشورها انگلیسی زبان اصلی مردمانشان نیست ولی زبان کارهای اداری و مدارک رسمی آن ها است. این کشورها عبارتند از: بوتسوانا، کامرون، ایالات فدرال میکرونزی، فیجی، گامبیا، غنا، هند، کنیا، کیریباتی، لسوتو، لیبریا، ماداگاسکار، مالت، جزایر مارشال، موریس، نامیبیا، نیجریه، پاکستان، پالائو، پاپوآ گینه نو، بخش انگلیسی فیلیپین، رواندا، سنت لوسیا، ساموآ، سیشل، سیرالئون، جزایر سلیمان، سری لانکا، سودان، سودان جنوبی، سوازیلند، تانزانیا، اوگاندا، ز

انگلیسی، زبان مادرینزدیک به ۳۷۵ میلیون نفر در دنیا استپس از زبان چینی ماندارینو اسپانیایی، انگلیسی سومین زبان دنیا از نظر تعداد سخنوران است. اما اگر تعداد کسانی که زبان مادری آنها انگلیسی است و کسانی که تنها به این زبان سخن می گویند را با هم بشماریم، آنگاه می توان گفت که انگلیسی پرکاربردترین زبان در سطح جهان است. البته اگر با مجموعهٔ زبان های چینیمقایسه شود ممکن است که در جایگاه دوم قرار گیرد. (این بسته به این است که در دسته بندی میان گویش و زبان تفاوت در نظر بگیریم یا خیر) برآوردها از سخنوران زبان دومنشان داده است که آنها شماری میان ۴۷۰ میلیون تا بیش از یک میلیارد می توانند داشته باشند بسته به اینکه تنها به این زبان صحبت می کنند (بدون نوشتار) یا بر آن تسلط کامل دارند. دیوید کریستال، دانشمند زبان شناس، حساب کرده است که شمار کسانی که زبان مادری شان انگلیسی نیست از کسانی که انگلیسی زبان مادری شان است بسیار بیشتر است و این دو نسبت ۱ به ۳ دارند. بر پایهٔ آمار سال ۲۰۰۶ کشورهای با بیشترین جمعیت سخنوران مادری انگلیسی از جمعیت بیشتر به کمتر عبارتند از: ایالات متحدهٔ آمریکا ۲۵۱میلیون بریت

زبان انگلیسی به گروه آنگلو-فریسی تعلق دارد. خود آنگلو-فریسی زیرگروهی از شاخهٔ غربی زبان های ژرمنی و عضو زبان های هند-اروپاییاست. انگلیسی امروزی به طور مستقیم از انگلیسی میانهو خود آن به طور مستقیم از انگلیسی باستانگرفته شده است و انگلیسی باستان از نسل زبان نیا-ژرمنی (Proto-Germanic) است. مانند بیشتر زبان های ژرمنی، انگلیسی به خاطر داشتن فعل های کمکی از دیگر زبان ها متمایز می شود. تقسیم فعل ها به دو گروه قویو ضعیفو نوع آواهایی که در آن به کار رفته، این زبان را از دیگر زبان های نیا-هندواروپاییجدا می کند، به این مطلب قانون گریم گفته می شود. نزدیک ترین زبان های زندهٔ موجود به انگلیسی عبارتند از: اسکاتس (که در اسکاتلندو بخش هایی از ایرلند شمالیصحبت می شود) و زبان های فریسی (که در کناره های جنوبی دریای شمالدر دانمارک، هلندو آلمانصحبت می شود) پس از زبان های اسکاتس و فریسی، زبان های مرتبط با انگلیسی که نسبت دورتری دارند قرار می گیرد. این زبان های غیر آنگلو-فریسی عبارتند از: زبان های ژرمنی غربی (زبان هلندی، آفریکانس، آلمانی سفلاو آلمانی علیا) زبان های ژرمنی شمالی (زبان سوئدی، دانمارکی، نرو

انگلیسی مدرن با تجدیدنظر اساسی در دستگاه واژگانی و دستوری خود به زبانی بسیار ساده تر از نظر دستوری بدل شده و به سبب وام گیری بی حد و مرز از واژگان لاتینی و فرانسه و سپس یونانی، بخش عمده ای از واژگان کهن آنگلوساکسون خود از ریشهٔ ژرمنی را وانهاده و بر روی هم نسبت به زبان آلمانی، از همه جهت (آوایی، واژگانی، دستوری) چهرهٔ دیگری یافته است. در انگلیسی مدرن نه تنها اسم، که فعل و حرف و نیز بخش عمدهٔ حالت های صرفی خود را از دست داده اند و از یک زبان صرفی ترکیبگر (به انگلیسی: synthetic inflecting) به زبانی در اساس تحلیلی (به انگلیسی: analytic) بدل شده است. تأثیر لاتین و نئولاتین (اکثراً فرانسوی و ایتالیایی) در واژگان زبان انگلیسی به ۵۸٪ درصد می رسد.

انگلیسی کهن یا باستان با دو دوره یورش روبرو شد. نخست از سوی سخنوران زبان های ژرمنی شمالی، در سدهٔ هشت و نه میلادی، هنگامی که هالفن رگناسنو ایوار رگناسنشناخته شده با نام ایوار بی استخوان تصمیم به گرفتن و استعمار منطقه های شمالی جزیره های بریتانیا گرفتند. بار دوم یورش از سوی سخنوران زبان های رومی تباربود. پس از تصرفِ انگلستان به وسیلهٔ نورمن ها که در سال ۱۰۶۶ صورت گرفت، کم کم دگرگونی شگرفی در زبان پدید آمد. نورمن کهن در سدهٔ ۱۱ میلادی با یورش نورمن ها به انگلستان به آنگلو-نورمن و پس از آن به آنگلو- فرنچ تغییر یافت و دستهٔ نویی از واژگان را وارد زبان کرد، واژگانی که در دولت و دادگاه ها کاربرد داشتند. زبان فرانسوی - به واسطهٔ حکومتِ نورمن ها - زبانِ بزرگان و بلندپایگانِ جامعه، و انگلیسیِ کهن، زبانِ عوام و دونپایگان به شمار می رفت، زبان فرانسوی اثر چشمگیری بر انگلیسی گذاشت. تا پیش از سال ۱۲۵۰، تنها ۹۵۰ واژهٔ نو، بیشتر به دلیل ارتباط انگلیسی ها و فرانسوی ها، وارد زبان انگلیسی شد. اما ناگهان، چون فرانسویان شروع به یادگیری زبان انگلیسی نمودند و واژگانی از زبان خود را وارد زبان مقصد کردند، تعد